هتاکی بر علیه مسعود مرادی ادامه دارد

در اين ميان، بحث جام جهاني 2010 نيز از سوي برخي سازمان‌ها و جناح‌ها مطرح شده و آنان مي‌گويند چون حضور مرادي در اين رقابت‌ها افتخاري براي كل ورزش كشور است، او حق ندارد انصراف دهد اما اين قسمت از بحث را نمي‌توان جدي و عقلايي شمرد زيرا در فاصله 2 سال تا شروع جام‌جهاني نه فقط حضور مرادي بلكه حضور هيچ‌كس در اين جام قطعي نشده و گزينش داوران جام فقط 3 ماه پيش از اين رقابت‌ها صورت مي‌پذيرد.

اين كه چطور برخي سران فوتبال ما بصراحت و 20 ماه پيش از گزينش نهايي داوران بر حضور قطعي مرادي در اين جام و تغيير نظر وي در اين خصوص پاي مي‌فشرند ، مساله‌اي است مبهم كه هر چه درباره آن بيشتر فكر مي‌كنيم ، كمتر از آن سر درمي‌آوريم و مثل برخي رويدادهاي ديگر فوتبال ما مي‌ماند كه از نداشتن  برنامه برمي‌خيزد و كارها بر تصورات و روياها استوار است.
نمونه‌اي بزرگ

مسوول اول ماجراهاي اخير زندگي مرادي و آنچه او به دليل كناره‌گيري‌اش توصيف كرده، متاسفانه عملكرد خود وي است. او به عنوان مطرح‌ترين داور 10 سال اخير فوتبال ما برخلاف بسياري از همتاهاي خود كه منطقي‌تر از وي عمل مي‌كنند، هرگز نخواسته است اشتباه‌هاي خود را گردن بگيرد و بپذيرد كه در امر داوري مانند ديگر قاضيان فوتبال ايران و جهان گاه مرتكب اشتباه مي‌شود.


او مي‌تواند در صحبت‌ها و مصاحبه‌هاي بعدي‌اش قبول مسووليت كند و با خيالي راحت‌تر و باري سبك‌تر، قضاوت ‌هايي كم اشتباه‌تر در آينده داشته باشد؛ اما وي در تضاد با ديگران هميشه بر آن چه انجام داده، پاي فشرده و اصرار او بر تصميم‌هاي اشتباهش عقايد عمومي را درباره وي سست‌تر كرده است.


جديدترين و بزرگ‌ترين نمونه آن در ديدار پرسپوليس  مس بود كه او هند روشن و مسلمي را كه همگان ديدند و پنالتي شمردند نديد و يا ديد و به اشتباه سوت پنالتي را نزد.

منتقد و ناراضي‌

مرادي مي‌توانست در ساعات و روزهاي بعدي از اشتباهش در اين خصوص بگويد و با قبول مسووليت بزرگ و قصور عمده‌اش در اين زمينه قضيه را سبك و پس از مدتي كوتاه بايگاني كند؛ اما وي در روزهاي بعدي در مصاحبه‌هاي پرشمار خود، آنقدر بر درست بودن آن تصميم اشتباه پاي فشرد كه بيش‌از‌پيش منتقد و ناراضي براي خود تراشيد و ناظران را مطمئن كرد كه فاقد روشن‌بيني در اين مواقع است.

فيفا وقت اين كارها را ندارد
اين ادعا كه فيلم مسابقه را به فيفا مي‌برم تا آنها نظر بدهند، يك اظهارنظر غيرحرفه‌اي و عجيب از سوي داوري است كه قاعدتا بايد حرفه‌اي‌ترين داور ما شمرده شود. همه كساني كه با چرخه‌هاي كار فيفا آشنا هستند، نيك مي‌دانند كه نهاد حاكم بر فوتبال جهان نه وقتي دارد كه به تماشاي اين گونه فيلم‌ها اختصاص بدهد و نه اصولا اين كار جزو شرح وظايف آن است.


راي دادن درباره اين اتفاقات دخالت در كار فوتبال داخلي كشورهاست كه فيفا اكيدا از آن پرهيز دارد و هيچ گاه در اين مسائل وارد نمي‌شود و جاي تعجب زيادي دارد اگر مرادي از اين قانون مطلع نباشد.

توصيه‌هاي ناشنيده‌
مرادي حتي حاضر نشده است توصيه برادرانه آدم‌هاي مشفق و با حسن نيت و پرسابقه‌تر از خود مانند محمد فنايي را بپذيرد كه به وي گفته‌اند دست از اصرار و تاكيد بر تصميم‌هاي اشتباه خود بردارد و همچنان مي‌گويد هر چه تاكنون سوت زده‌ام «به روز» (نقل به مضمون)‌ و برابر با آخرين قواعد فيفا (باز هم نقل به مضمون!) بوده است.


حتي وقتي امثال هوشنگ نصيرزاده، كارشناس آشناي داوري براساس همان قوانين از اشتباه بودن تصميم‌هاي او مي‌گويد، ماجرا را گردن نمي‌گيرد و سرانجام در چنان بن‌بستي قرار مي‌گيرد كه چاره‌اي جز اعلام خداحافظي براي او نمي‌ماند.


با اين كه به نظر مي‌رسد كه اين فقط واكنشي لحظه‌اي از جانب مرادي است و او امروز و فرداست كه به كار داوري برگردد (و سپس با تاكيد بر اين كه اين كار به اصرار ديگران بوده و حفاظ دفاعي جديدي را براي خود فراهم آورد)‌ اما بد نيست كساني به وي اين نكته را يادآور شوند كه ايستادگي و سرسختي در حرفه و شغل با پاي فشردن بر اشتباه‌ها فرق مي‌كند و اين دو مقوله‌هايي كاملا مجزا هستند و بايد خوشفكر و منصف بود و در هر حرفه و صنفي در صورت ارتكاب اشتباه آن را قبول كرد و براي رفع آن در آينده كوشيد.

وصال روحانی

مسعود مرادی در قلب همه ملت ایران جای دارد